HULP DIE AANKOMT
HOOFDMENU » Info Werkgroep » Reisverslag » Reisverslag 2004

 

 De geschiedenis. 

Het verhaal is begonnen in 2003.

Tijdens het eerste bezoek aan Albanië van Bert en Anko is het plan geboren om de plaatselijke brandweer te helpen.

Waar moet deze hulp uit bestaan en hoe pak je dit aan?

Verschillende telefoontjes worden gepleegd en verschillende brieven worden geschreven. Na het publiceren van een stukje in het regionale brandweer blad “het verzamelstuk” komt het verhaal langzaam aan het rollen. Ook worden er korpsen gebeld met de vraag of ze nog materiaal over hebben voor deze actie. Diverse korpsen stellen materiaal beschikbaar.

De gemeente Twenterand wordt benaderd en deze zeggen hun hulp toe met het schenken van overtollig en afgeschreven materiaal.

Met behulp van de Leemans Groep en het bedrijf Tyro te Almelo kan er een Hulpverleningsvoertuig worden aangeschaft.

 

Maandag 29-03-2004       

Om 03:30 verzamel we ons bij de loods waar de DAF start klaar staat voor zijn en onze reis naar Albanië.

In de hal brandt al licht. Bert is aanwezig en heeft zijn bagage al ingepakt.

Om 04:00 uur worden de trucks gestart en de reis gaat nu daadwerkelijk beginnen.

Via portofoons in beide trucks hebben we onderling contact en wordt de route bepaald. Via Enschede, Köln, Nürnberg en München bereiken we rond 14:00 de Oostenrijkse grens. Hier wordt er een kastje aangeschaft voor de tol en rukken we verder op.

In Oostenrijk hebben we, onwetend dat we zijn, een controlepost vriendelijk toegezwaaid en achter ons gelaten. Ze keken een beetje vreemd dat we niet bij hen aankwamen voor de controle. Dit kwam onze volgauto natuurlijk wel goed uit ivm de controle van de tachograaf en de gereden uren.

Via Innsbrück rijden we door naar Modena (Italië) waar we de nacht doorbrengen in de auto. Om 23:30 uur treffen we de familie Dasselaar in het wegrestaurant. Hier hebben we de eerste dag gezamenlijk even doorgenomen en de planning gemaakt voor de volgende dag. Het blijkt dat we tijd genoeg hebben want de veerboot in Ancona vertrekt pas om 17:00 uur. Met deze gedachte zoeken we onze slaapplaats op. Een plank over de achterbank en een prima matras zorgden voor een goede nachtrust.

 

Dinsdag 30-03-2004                                            

07:30 uur werden we gewekt met de geur van vers gezette koffie, brood en kaas. Het ontbijt werd ons geserveerd vanuit de auto van de familie Dasselaar. Een ieder had de nacht goed doorbracht en keek vol goede moed de dag tegemoet. Na het ontbijt vertrokken we om 09:30 uur richting Ancona waar we de boot zouden nemen van 17:00 uur richting Igoumenitsa (Griekenland).

Via Bologna en Ravenna bereikten we om 13:30 uur Ancona. De tol van de beide trucks hebben we geschonken gekregen bij het laten zien van een officiële brief van de gemeente Twenterand.

Ook hier snapten we weer niets van de plaatselijk autoriteiten. Vol gas zijn we de douane voorbij gereden. Ook dit werd niet gewaardeerd. We moesten ons melden bij een kantoortje en daar werd het allemaal geregeld. Achteraf viel het allemaal wel mee.

De boot was al gearriveerd maar moest nog eerst de lading lossen. Diverse vrachtwagens werden grondig gecontroleerd op drugs, smokkelwaar en verstekelingen.

Vanaf 15:00 uur was het onze beurt en werd het schip weer geladen. We stonden met de DAF om 16:30 op de boot en waren klaar voor de overtocht.

Op de boot hebben we onze cabine opgezocht en ons opgefrist. 20:00 uur was het tijd om gezamenlijk te gaan eten. De activiteiten op de boot bestonden voornamelijk uit het ophalen van verhalen van “vroeger”. Aan de tafel hadden we dan ook niet de minste personen zitten. Kees en Frederiek Dasselaar en Jan Wessels waren de pioniers van het eerste uur.

Rond middernacht besloten we maar om de cabine op te zoeken en maar zien wat de nacht ons zou brengen. Dit was een rustige zee en een ronkende motor.

 

Woensdag 31-03-2004                                       

De boot kwam stipt op tijd aan in Igoumenitsa (Griekenland). 08:00 uur konden de kleppen los van het laadruim. De truck van Wessels was bijna als het laatste op de boot gekomen. Het voordeel hiervan is dat hij er dus bijna weer als eerste eraf kon. Met de DAF duurde het iets langer maar ook wij hebben het Griekse vasteland bereikt. Na een korte pitstop was de tank van de MAN weer bijgevuld en gereed voor de trip.

In Griekenland zijn we voor de laatste keer gestopt en hebben we wederom een uitgebreid ontbijt naar binnen gewerkt. Verse koffie, pannenkoeken, brood en gekookte eieren stonden op het menu.

Na een uurtje zijn we verder gereden richting de Grieks - Albanese grens in Kakavija.

We arriveerden voor de 1e controle om 12:45 uur aan de Griekse grens. Deze overgang konden we gezamenlijk binnen een half uurtje over. De volgende overgang kon wel eens moeilijker worden.

Onze gids, Gjon, wachtte ons al op. Al onze papieren hebben we aan hem gegeven en wij zijn gaan koffiedrinken, boven, bij de douane. Regelmatig zagen we Gjon en Kees, druk gebarend, voorbij komen.

Na precies 2 uur hadden we vrij baan en waren we in Albanië. Na een tocht van 1,5 uur over goede en slechte wegen zijn we beland in ons reisdoel: Tepelene.

We zijn meteen doorgereden naar de opslagplaats voor de hulpgoederen. Hier stonden al een paar mensen klaar om te helpen met het uitpakken van de trailer.

De DAF moest nog ingepakt en klaargemaakt worden voordat deze zou worden overgedragen aan de brandweer van Tepelene. Na een aantal uurtjes werk was de trailer zogoed als leeg en de brandweer auto gereed.

Rond 21:00 uur kwamen we aan bij ons gastgezin, familie Limoz. Hier werden we hartelijk verwelkomd en werd ons een maaltijd voorgeschoteld. Om 23.30 gingen we moe en voldaan naar bed.

 

Donderdag 01-04-2004.                                     

Om 07.30 uur opgestaan na een goede nachtrust (wij delen samen met Jan Wessels de overloop), Klaas en Henri delen samen een slaapkamer en ons zilveren bruidspaar deelt ook een eigen slaapkamer. Het gezin Limoz slaapt op één kamer ( dit allemaal voor de gasten) Als we aan het uitgebreide ontbijt verschijnen staan onze schoenen allemaal gepoetst bij de deur. Om 08.30 uur gaan we naar de opslagloods waar de auto,s staan en de goederen, wij gaan eerst verder met het bepakken van de brandweerauto en sorteren van de overige goederen. Om 10.00 uur komt de plaatselijke brandweer. De ogen rollen hun bijna uit het hoofd bij het zien van de persoonlijke uitrusting, materialen en het voertuig met MSA. Nadat leden van de brandweer zijn voorzien van een persoonlijke uitrusting en we kennis hebben gemaakt met de regionaal commandant en hoofd van de politie gaan we een geschikte locatie opzoeken voor de instructie. In kleine groepjes behandelen we alle materialen uit het voertuig en leggen lagedruk af vanaf de MSA, zoveel druk hebben ze in jaren niet op de straalpijp gehad ze vallen bijna achterover en weten echt niet wat hen overkomt. Als we alle materialen inclusief voertuig en MSA hebben behandeld en we ons verzameld hebben gaan we koffiedrinken bij één van de brandweermensen in zijn koffiehuis. Nadat we koffie hebben gegronken hebben we de auto terug gebracht naar de opslagloods en zijn we teruggegaan naar ons gastgezin. Hier aangekomen hebben we een poosje gewacht op de pompies(Daasselaar) maar deze kwamen voorlopig niet want hen was een maaltijd aangeboden bij de fam. Luman. Na een overvloedige maaltijd, zijn we lopend vertrokken naar de opslagloods om de laatste hand te leggen aan de brandweerauto. Vervolgens zijn we om 17.00 uur naar Restaurant Panorama van Arjan gegaan. Hier hebben we gezellig gezeten. Even  later kwamen ook Kees en Fredriek ons hier opzoeken  Na contact met het thuisfront kregen Anko en Bert een goed bericht: ze waren geslaagt voor BM schriftelijke inzet. Dit is natuurlijk even gevierd. Om 20.30 uur zijn we weer terug gegaan naar de fam. Limoz, Hier hebben we opnieuw genoten van een uitbundige maaltijd. Onder het eten is Henri gebeten door de poes, dit veroorzaakte de stress voor hem. Na een gezellige avond en de afspraak dat Henri 2 april voor 17.30 uur geen bier zal nuttigen proberen we te slapen. Dit lukt nadat we enkele hindernissen hebben genomen.

 

Vrijdag 02-04-2004.                                             

Om 07.00 uur zijn we opgestaan en na een wasbeurt hebben we opnieuw een genoten van een voortreffelijk ontbijt, vervolgens zijn we weer door Gjon naar de opslagloods gebracht, vanaf hier zijn Anko en Bert weer met de brandweer op pad gegaan. De overige personen zijn met Gjon op pad. Hun ervaringen worden aan het eind van dit verslag weergegeven.

 

Met de brandweer moesten we eerst tanken met de MSA, het tanken was geen probleem maar het betalen De Albanese brandweerman, die hier opdracht voor had gegeven, moest dit maar betalen van zijn de commandant ( dit bedrag 10 euro is 1/3 van zijn maandsalaris ). Gelukkig voor hem en ons kwam net Gjon langs met de overige groepsleden. Na een bemiddeling van Gjon werd het probleem opgelost. Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar een ondergrondse brandkraan. Na diverse pogingen lukte  alles hetzelfde als in Nederland. Dit was wel een geruststelling, want dit was voor ons ook een gok. Nadat we het opzetstuk hadden geplaatst kregen we geen water, navraag leerde ons dat er vanaf 06.00 uur tot 18.00 geen druk op de waterleiding staat. Toen we toch van oefenlocatie moesten veranderen hebben we ook de Albanese chauffeurs rijles gegeven. Ze zijn zo enthousiast over de zwaailamp en de sirene dat ze bijna alleen maar met Prio 1 door het dorp rijden. Op een militair terrein mochten we verder gaan met de instructie & oefenen. Eerst weer met de MSA het afleggen openwater, als water reservoir wordt de oude Skoda gebruikt omdat hier een tank opzit van 3500 liter dit werkt prima en de Brandweer uit Tepelenë redde zich hier uitstekend mee, Om ± 10.00 uur kwam er een delegatie van een naburig korps Gjirokaster om de mensen uit Tepelenëe voor te bereiden op de demonstratie van Zaterdag aanstaande. Dit waren specialisten zei de regionaal commandant. Zij moesten de brandweer van Tepelenë bijscholen voor de demonstratie. De manier van werken is voor Nederlandse begrippen een complete Arbo shock en alle deelnemers zullen de benodigde KO,s oplopen. Maar in Albanië is dit anders, Als je je indenkt dat deze mensen nog nooit een schuifladder hebben gezien, dan begin je dit vast te begrijpen.

Na overleg zal de oefening worden uitgevoerd met de oude auto van Tepelenë en wat nieuw materiaal vanuit Nederland. Nadat de oefening een keer of 5 is herhaald hebben ze het aardig onder knie en na een laatste evaluatie door de regionaal commandant is men klaar voor de officiële overdacht en demonstratie. Na eerst weer koffie te hebben gedronken bij Arjan, besluiten we om de brandweer auto de laatste middag voor ons zelf te houden en een eind te gaan toeren. De MSA hebben we bij de opslagloods gezet en vervolgens met de brandweerauto naar ons gastgezin. Na een overvloedige maaltijd, en het bijwerken van de administratie en de laatste hand aan de overdrachtscontracten gaan we om 15.30 uur met de auto en onze gastheer en zijn dochter Silvia op pad om een kijkje te gaan nemen bij de steenkolenmijnen, als we een 20 minuten onderweg zijn blijkt dat dit bijna onbegonnen werk is, we besluiten terug te gaan en zetten de auto bij de opslagloods. We hebben het geluk Gjon is hier met een mevrouw van Govertment off Help from Albanië. Zij is speciaal afgereisd naar Tepelenë voor de overdracht van de brandweer materialen en het voertuig. Omdat haar ouders in Tepelenë wonen is ze een paar dagen eerder gekomen en logeert ze hier. Nadat we haar naar huis hebben gebracht, rijden we door de plaats en treffen hier de overige groepsleden in een koffiehuis. Nadat we samen een cappaccino hebben gedronken gaan Anko en Bert door naar het koffiehuis van Arjan, hier hebben we om 17.30 uur afgesproken met Entela. Om 19.00 uur zijn we terug bij ons gastgezin waar we verder gaan met het klaarmaken van de overdrachtspapieren van de Brandweerauto en materialen.

 Om ± 21.00 uur is Anko naar bed gegaan omdat de griep  hem te pakken had.  Vervolgens kwam Seela een pakket ophalen met een naaimachine en ging lopend terug naar huis in de bergen, voorts hebben we gezellig bij elkaar gezeten en kwam er een grote verrassing uit de bus, Henri werd ten huwelijk gevraagt door zijn aanstaande bruid Henri was blij en verrast en beloofde direct in Vriezenveen een Visum en de andere benodigde papieren te zullen aanvragen. Na veel gelachen en geouwehoerd te hebben gaan we om 23.00 uur te Bed.

 

De overige groepsleden hebben de dag gevuld s,morgens eerst schooltassen uitgedeeld van de sdok op een school in Tepelenë. Vervolgens zijn ze naar het bejaardencentrum in Gjirokaster geweest (dit was één van de eerste projecten van Kees en Fredriek). In dit bejaarden centrum kunnen de blinde mensen aan de stem horen of Fredrieka er is; ze zijn dol enthousiast. Na onderweg een zwerver te hebben ontmoet zijn ze door gereden naar het zigeunerkamp, waar we vorig jaar in de winter voedselpaketten hebben gebracht. Daarna hebben ze een bezoek gebracht aan een gezin in de bergen waar de kinderen alleen thuis zijn. Vader en moeder waren voor de inkomsten met een kruiwagen oud ijzer aan het verzamelen. Vervolgens hebben ze in Tepelenë bij het grote gezin in de bergen kleding gebracht.

 

Zaterdag 03-04-2004.                                          

Vanmorgen op tijd uit bed en lekker onder de douche ( wat een verschil met vorig jaar, ons gastgezin heeft dankzij de fam. Dasselaar een complete wc en douche kunnen realiseren ). De nacht was voor Henri en Anko niet zo goed verlopen, allebei hadden diverse keren over moeten geven, Bij Henri was de oorzaak bekend: nooit geen fruit en toch de vlinders in de buik, dan kun je dit verwachten, Anko heeft dik de griep, maar besluit toch om mee te gaan ivm. de officiele overdracht van het voertuig.

Om 08.30 uur komt Gjon met een ontzettend slecht bericht. Gisteravond is één van de hoge heren van de brandweer uit Gjirokaster verongelukt. Zijn vrouw is zwaargewond en ook een andere persoon is om het leven gekomen. Wij worden vriendelijk verzocht om mee te gaan naar de Burgemeester en Commandant van de Brandweer, In overleg wordt besloten om de openbare overdracht en demonstraties uit te stellen tot maandag morgen, dit mede omdat de burgemeester vanmiddag naar de begrafenis van de betreffende persoon moet. Wel wordt in overleg besloten de schriftelijke overdracht door te laten gaan. Na diverse toespraken door de burgemeester en de afgevaardigden van het ministerie van Fire Rescue, dat de Vriezenveners toch mensen waren die woord hielden en hoe, vorig jaar hadden we beloofd om iets te proberen te regelen en nu een jaar later werd een compleet voertuig overhandigd, en wat voor één. Dit was de 2e hv voor  Albanië met een inrichting waar ze in heel Albanië van kunnen dromen. Normaal liep Tepelenë achter maar nu lopen ze voor de muziek uit. Na het officiële gedeelte werden we vriendelijk verzocht om iets te drinken. nadat we de Whisky en Raki hebben afgeslagen hebben we een lekker kopje cappucino gedronken. Toen we de koffie ophadden moesten we terug naar het gemeentehuis want ondertussen waren ook de andere nederlanders opgehaald. Na de diverse toespraken en het in ontvangst nemen van de diverse cadaus zijn we naar het voertuig gegaan. Na de officiele sleuteloverdracht en de diverse demonstratie's  zijn we weer naar het koffiehuis van Arjan gegaan om de plechtigheid af te sluiten. Om 13.00 thuis gekomen stond er weer een voortreffelijke maaltijd klaar. Na het eten was ook Anko weer een beetje opgeknapt en zijn we met Mamicha de bergen ingetrokken, Nadat we een met een groepje jongeren een partijtje voetbal hadden gespeeld en Anko heeft leren ezel rijden zijn we langzaam weer aan de terug weg begonnen, en  via het dorp waren we omstreeks 17.30 uur thuis.

Kees, Fredriek, Jan en Henri zijn deze middag onder begeleiding van onze gastheer naar een gezin in Fier ± 2 uur rijden vanaf ons gastgezin.

Thuis gekomen hebben we even ons administratie bijgewerkt en heb ik samen met Klaas een poging ondernomen om voor ons gastgezin enkele bovenkastjes op te hangen, maar dit is gezien het uitstekende gereedschap en bevestigingsmateriaal niet gelukt. Om 18.30 uur zijn we met Gjon en Klaas naar het koffiehuis van Arjan gegaan, na hier wat te hebben gedronken zijn we door het dorp geslenterd en hebben de stamkroeg van Gjon bekeken.

Thuis gekomen zat Entela op ons te wachten Ze had gegevens voor ons verzameld. Nadat Anko Entela naar huis had gebracht hebben we de avond rustig bij ons gastgezin doorgebracht en zijn we om 23.30 uur naar bed gegaan.

 

Zondag 04-04-2004.                                            

Vanmorgen werden we gewekt door een boormachine met een stompe boor Nadat we weer heerlijk hadden ontbeten, werden we opgehaald voor de Kerkdienst in Mermalija. Voordat we hier naartoe gingen moest er eerst nog een foto gemaakt worden van de inrichting van een school, de leerlingen waren van huis opgetrommeld en moesten voor de foto poseren in de klas, Overigens merk je hier helemaal niet dat het zondag is. De winkels zijn open en er is net zoveel bedrijvigheid als door de week. Op naar Mermalija. We waren ruim op tijd voor de kerkdienst en enkelen hebben eerst nog even door het dorpje geslenterd. Hier was ook van alles te doen er werden schapen geslacht op bestelling op een manier die ik mij in de tijd van slager Bom niet meer kon herinneren. De kerkdienst vond ik een succes, het was een evangelische gemeente en de tekst was Psalm 91, De opwekkingsliederen kon ik vrij gemakkelijk meezingen op de melodie en via de overhead projector. Via de kerk kwam het verzoek om zwarte kleding. Er waren diverse leden van de kerk die in rouw waren en niet de beschikking of de mogelijkheid hadden om zwarte kleren aan te trekken of aan te schaffen. Na afloop van de kerkdienst zijn we terug gereden naar Tepelenë en hebben we de burgemeester opgepikt. Hij heeft ons naar zijn geboorteplaats gebracht en samen hebben daar thee gedronken. De reden dat hij naar deze plek ging was dat dit één van de mooiste stukjes van Albanie was in de bergen met een hoogte van 2000 meter. Wat een mooie natuur en wat een uitzicht, dit is gewoon niet te vertellen, je moet het gewoon gezien hebben. In het Hotel waar we thee dronken konden ze ons vertellen dat er studenten uit Nederland waren geweest voor een onderzoek naar de de bergen en de omgeving, dit was te zien in het gastenboek. In 2001 was er een groep studenten uit Groningen geweest en in 2003 enkele personen uit Bunschoten om de christenen te helpen in Tepelenë. Nadat ook wij een verhaal hadden geschreven in het gastenboek, hebben we de terugreis aanvaard. Op de terugweg enkele keren gestopt om foto,s te maken van diverse noemenswaardigheden en van de gevangenis, Dit laatste was geen succes want 10 minuten later kwamen de bewakers ons al tegemoet en wilden het fotomateriaal in beslag nemen. Na tussenkomst van de burgemeester en Gjon hoefde dit gelukkig niet. Ik kan me ook voorstellen dat ze daar liever geen pottekijkers hebben, want met een telelens kun je zien waarom, een cel bestaat enkele stapelbedden en een opening van een deurkozijn de deur ontbreekt De gevangenen hebben wel de mogelijkheid om buiten rond te lopen in een betonnen bak van 6 meter hoog met op elke hoek een wachthuisje. Terug in het dorp moesten we eten bij Gjon. Na een verrukkelijke maaltijd waren we om ± 15.00 uur terug bij ons logeeradres. De oudjes gingen even ter ruste want voor hen wordt het bijna teveel, Met uitzondering van Fredriek want die is onvermoeibaar. Ze hebben ook diverse keren aangegeven dat ze naar huis verlangen.

School, kerk, koffiedrinken bij de  burgemeester, eten bij Gjon en en vervolgens naar het gastadres. Later 's middags hebben we wat voor ons zelf gedaan en om 18.30 uur wat gegeten bij de dochter van de fam. Luman. 'S avonds thuisgezeten bij ons gastgezin. Hier kregen we allemaal een cadeau. Samen hebben bowl en diverse hollandse hapjes gegten. Omstreeks 11.30 uur naar bed.

 

Maandag 05-04-2004                                          

Om 07.00 uur opgestaan en na ons te hebben gedouched stond het ontbijt al weer klaar We werden opgehaald door Gjon. Hij bracht ons naar het magazijn om de brandweerauto op te halen voor de officiele publieke overdracht. Nadat we de brandweerauto op het marktplein hadden geparkeerd, op aanwijzing van de politie, hebben we koffie gedronken in een restaurant. Omstreeks 09.00 uur werden we opgehaald voor het officiële gedeelte. Vanuit de verderop gelegen plaats Gjirokaster waren  een 2-tal brandweerauto,s meegenomen waaronder het onlangs, door het ministerie, aangeschafte voertuig uit Kopenhagen. Nadat Anko en ondergetekende de sleutels hadden overhandigd moesten er weer  diverse foto,s worden gemaakt door de Albanese pers. Toen de overhandiging achter de rug was en we afscheid hadden genomen van de Albannes brandweer collega's moesten we weer koffiedrinken in een koffiehuis met de diverse hoogeplaatste personen. Nadat er over en weer diverse ideeën werden geopperd zijn we om 10.00 uur terug gegaan naar ons gastgezin om afscheid te nemen en de koffers op te halen, Om 11.00 uur zijn we vertokken uit Tepelenë , en zijn we naar Gjirokaster gereden om hier met de Commandant van de brandweer nog wat te drinken.

Nadat we in Gjirokaster hebben gepauzeerd en weer met de diverse personen te hebben gesproken, en de nieuwbouw lokatie van de kazerne te hebben goedegekeurd, zijn we verder gereden naar de grens Griekenland/Albanië. Omstreeks 13.30 uur zijn we de grens gepasseerd en hebben we afscheid genomen van Gjon. Onderweg in Griekenland hebben nog een paar foto,s gemaakt van een uitgebrande vrachtauto deze blijven hier schijnbaar gewoon langs de weg staan want hij stond er op heenreis ook al. Nadat we brood hebben gekocht hebben we heerlijk gegeten op een parkeerplaats. Vervolgens weer verder en even met Jan Wessels een filiaal bezocht van Nijverdal Ten Cate. Vervolgens nog even getankt in Griekenland en omstreeks 18.30 zijn we gearriveerd op het haventerrein in Igoumenitsa. Contact gehad met het thuisfront en wat cadeautjes gekocht en binnen in de hal van de terminal gezellig bij elkaar gezeten. Kees en Fredriek pasten op de auto's en genoten alvast van een voorslaap. Om 23.30 nadat de auto's aan boord waren nog even in het restaurant van het schip gezeten en vervolgens hebben we onze hutten opgezocht. 

Dinsdag 06-04-2004                                            

Omstreeks 08.00 uur hebben we ons gedouched en nadat we het schip van boven tot onder hadden bekeken hebben we gezellig koffiegedronken. Om 12.00 uur samen genoten van een goede maaltijd aan boord en vervolgens onze koffers uit de hutten gehaald. Om 13.30 uur konden we in Ancona het schip verlaten. We hadden afgesproken dat we op de 1e parkeerplaats op de autobahn koffie zouden drinken en met elkaar afspreken hoe de reis verder zou gaan.

In overleg is besloten dat Kees, Fredriek, klaas en Anko met de personen auto verder zouden gaan en Jan Henri en Bert met de vrachtwagen. We zouden elkaar op hoogte houden van de vorderingen. Henri en Jan gingen om de beurt 4 uur op en af. De reis verliep voorspoedig.

Omstreeks 22.20 arriveerden we bij de Grens Oostenrijk-Italie nadat we de italinaanse tol hadden afgerekend ( € 140,00 )en een mout kastje hadden gekocht voor Oosterijk ( € 148,00 ) konden we de reis weer voortzetten.

 

Woensdag 07-04-2004                                       

Om 02.00 uur nog een keer gepauzeerd en koffiegedronken in de buurt van München, Toen we weer verder gingen heb ik lekker het bed opgezocht en werd omstreeks 06.30 uur wakker gebeld door Anko. Zij waren in Vriezenveen gearriveerd.

We zijn rustig verder gereden en hebben om 08.00 uur nog één keer gepauzeerd en genoten van een goed Duits ontbijt.

Omstreeks 11.45 uur zijn we in Vriezenveen gearriveerrd en hebben de reis gezamenlijk afgesloten bij de fam. Bakker, dit omdat zoonlief natuurlijk heel wat had uit te leggen en hij hier in de nodige ondersteuning wel kon gebruiken. Toen we weer compleet waren hebben we samen met Hermien, vader en moeder Bakker, Mirjam en de kids en Jans Post heerlijk gegeten en samen de Heer gedankt voor het slagen van de reis en het heelhuids weer terug keren in Vriezenveen.

 

Donderdag 08-04-2004

Nadat ik Anko omstreeks 08.30 uit bed heb getrommeld hebben we de trailer opgeruimd en de geleende goederen terug gebracht naar Plegt-Vos, TSR en de brandweer Twenterand. Omsteeks 14.00 waren we klaar en zat de reis Albanië 2004 er voor ons op.

Overige Materialen:

 1 stroomaggregaat

2 boormachines

2 verbandtrommels

Diverse lijnen en touwen

6 brancards

4 dekens

2 onderpakken

25 paar brandweer laarzen

40 uitruk pakken

10 sets veiligheidskleding

5 brandweer helmen

1 tas met sportkleding

1 porto power set

40 3” slangen

10 2” slangen

5 straalpijpen

3 bezems

5 batsen

5 puingrepen

40 vuurzwepen

10 complete pc’s

3 printers

1 Tirfortakel compleet

1 gereedschapskist compleet

2 koevoeten

2 opzetstukken

2 kraansleutels

50 paar werkhandschoenen

2 verdeelstukken

2 sets slangenbruggen

1 drijver

15 veiligheidsbrillen

2 verzamelstukken

2 verlengsnoeren

1 dompelpomp

Sponsoren:

 Tyro BV Almelo

Leemans Transport bedrijf Vriezenveen

J. Wessels & Zn. Internationaal Transport- en verhuisbedrijf Vriezenveen

Dasselaars schilderbedrijf Vriezenveen

Dasselaar bedrijfsauto spuiterij Vriezenveen

 

 

Brandweer Oldenzaal

Brandweer Wierden-Enter

Brandweer Almelo

Brandweer Deventer

Brandweer Twenterand

Regionale Brandweer Twente

Regionale Brandweer Stedendriehoek

Collega’s Vrijwillige Brandweer Twenterand

Collega’s gemeente Twenterand

Werkgroep Albanië Vriezenveen

 

Webbink bouw Vriezenveen

Folbert bouwbedrijf Vriezenveen

Compressor service techniek Wierden

Plegt Vos bouwdivisie Oost

Dirksen bedrijfskleding Almelo

Klaas Harms Handelsonderneming Vroomshoop

Veneberg ijzerwaren Den Ham

Big Boss Vriezenveen

Gebroeders Winkel BV auto electra Vriezenveen

Wessels Veem op & overslag Almelo

TSR Holding Vriezenveen

Gemeente Twenterand

Berdal Rubber en Plastics BV Almelo

Autobedrijf Schmidt Vriezenveen

Witte van Moort Vriezenveen

Gebroeders Brink Vriezenveen

Van Aalderen banden Vriezenveen

Wim Hoff landbouw mechanisatie Westerhaar-Vriezenveensewijk

Peppi & Kokki Vriezenveen

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reisverslag 2004