HULP DIE AANKOMT
HOOFDMENU » Info Werkgroep » Reisverslag » Reisverslag 2013

 

 Albanië reis Kees Dasselaar en Bert Bolte 11 t/m 18 maart 2013

 

Maandag 11, dinsdag 12 en woensdag 13 maart 2013

 

Rond 13.00 uur vertrekken we bij de familie Dasselaar. Nadat we onze lunchpakketten hebben opgehaald kunnen we daadwerkelijk aan de reis beginnen en rond 13.45 uur vertrekken we vanuit Enschede. De reis verloopt voorspoedig en ook het weer werkt mee.  Rond 02.00 uur zetten we de auto aan de kant in de buurt van Modena in Italië en hier slapen we een paar uur in de auto.

 

Dinsdag rond half 6 hervatten we onze reis en omstreeks 09.30 uur komen we aan in de haven van Ancona. Nadat we de tickets hebben gekocht gaan we het parkeerterrein op en kunnen we om 12.30 uur de boot op. Deze vertrekt volgens schema om half 2 en zit vol. We gaan eerst even een beetje slaap inhalen en hebben de wekker op tijd gezet. Wanneer we wakker zijn krijgen we echter te horen dat de reis uitloopt en we tussen 07.00 en 08.00 uur aankomen in Griekenland. Om half negen verlaten we uiteindelijk de boot en rijden we Griekenland binnen. Omstreeks half 12 zijn we aan de Albanese grens. Dit verloopt voorspoedig, we hoeven maar een half uur te wachten en om half 2 zijn we op plaats van bestemming, Tepelene.

 

 

We gaan direct naar het kindertehuis om de auto leeg te halen en vanuit het kindertehuis gaan we naar het Nederlandse evangelisten gezin Jasper en Jennie Otte. Voor hen heeft Kees nederlandse boodschappen mee genomen. Hier drinken we koffie en ontmoeten we de zusters Keizer, zij werken ook als evangelisten in Albanië in de stad Delvini. Zij moesten voor de aanvraag van een nieuw paspoort naar Tirana en kwamen op de terug weg even bij de familie Otte op de koffie. (5 uur heen en 5 uur weer terug voor de aanvraag van een nieuw paspoort !!!)

 

Na de koffie gaan we uit eten met Gjon Dervishi en Jasper bij de Vjossa, een restaurant dat vernoemd is naar de rivier. We eten heerlijk en gaan daarna naar ons logeeradres, de familie Limoz, waar we hartelijk worden ontvangen. We pakken onze tassen uit, zitten nog even gezellig na en gaan vervolgens op tijd naar bed. Kees sluit af en samen danken we voor de behouden reis en gezien de weersomstandigheden in Europa hebben we ook genoeg om voor te danken. 

 

 

Donderdag 14 maart 2013

Na een goede nachtrust ben ik (Bert) om 7.00 uur met Gjon vertrokken om de scootmobiel naar Dürres te brengen. Na getankt en koffie gedronken te hebben bij Eko zijn we eindelijk op weg. We hebben veel regen gehad onderweg en na ruim 2,5 uur komen we aan in Dürres. Eerst moeten we water wegbrengen voor een kindertehuis in Dürres en daarna gaan we met Eva naar een reisbureau, daar zal de overhandiging plaatsvinden van de scootmobiel aan een jongen. Na de kennismaking besluiten we de uitleg en de test in de aangrenzende kledingfabriek uit te voeren, dit i.v.m. de aanhoudende hevige regen buiten. De jongen en zijn familie zijn dolblij met de scootmobiel. Na koffie te hebben gedronken en een rondleiding door de kledingfabriek en het in aanbouw aangrenzende appartementencomplex aanvaarden we de terugweg naar Tepelene. Onderweg houden we nog een koffiestop en hebben koffie gedronken met Bexhet (de echtgenoot van Eva). De terugweg van Dürres naar Tepelene is een ramp. In Dürres zijn diverse straten ondergelopen, het water staat van woning tot woning. Er staat wel 30 cm water op de straat. Onderweg hebben we nog wat gegeten en in Mermalija zijn we even op bezoek geweest bij Elza, zij heeft vorig jaar een scootmobiel gekregen. Ze maakt het goed en dank zij haar scootmobiel kan ze zich verplaatsen en heeft ze een baan gekregen. In Tepelene gaan we eerst naar het kindertehuis, halen kleding uit het magazijn en dit brengen we naar de winkel zodat deze weer voorzien is van nieuwe kleding. Vervolgens hebben we even een kort bezoek gebracht bij Gjon thuis en Lena de echtgenoot van Gjon ontmoet. Daarna gaan we naar ons logeeradres, hier hebben we samen met de buren van de familie Limoz  en Kees even gezeten.

 

 

Kees en Jasper hebben vandaag zaaigoed uitgedeeld in Beçhiste. Dit is een hoog gelegen bergdorp. Dit dorp is alleen middels de gerepareerde brug te bereiken ook hier was de regenval goed te merken. De oevers van Vjöse zijn compleet ondergelopen en onder de gehele brug staat water. Ze hebben zaaigoed uitgedeeld en iedereen bedankt hen voor de reparatie en het opknappen van de brug, het hele dorp spreekt hierover. Jasper had aansluitend vanmiddag meisjesclub en had Kees weer afgezet bij de familie Limoz.

 

We zijn voor het avondeten uitgenodigd bij de familie Otte. Hier genieten we van een heerlijke Nederlandse maaltijd (rode bieten, aardappelen, vlees en yoghurt na). Daarna drinken we gezellig heerlijke Hollandse koffie. Nadat we terug zijn bij ons gastgezin zitten we hier nog even gezellig na en Bert schaakt een tweetal partijtjes met Limoz. We gaan op tijd naar bed na een dag met verschillende indrukken. Kees sluit de dag af en leest een stukje voor uit zijn dagboek.

 

 

Vrijdag 15 maart 2013

 

We zijn op tijd opgestaan en onze gastvrouw had weer een super ontbijt voor ons gereed gemaakt. We hebben om kwart voor 8 afgesproken bij Eko voor een kop koffie. Doordat er echter een stuk van een berg is ingestort loopt de planning al in duigen voordat we hier aan kunnen beginnen. Gjirokaster niet te bereiken en we moeten even wachten hoe het verder gaat verlopen. We besluiten om eerst maar even naar het kindertehuis te gaan en hier de overige pakketten met zaaigoed uit te zoeken. In het tehuis hebben we even een rondje gedaan bij de gasten en een aantal foto’s gemaakt. Dit vinden ze fantastisch, ook Toulan, de puzzelaar, kent me nog goed en is blij met ons bezoek. Nadat we de zaaipakketten hebben uitgezocht hebben we de pakketten welke bestemd zijn voor Dragot (dorpje ± 4 km achter de opgeknapte brug) ingeladen in de auto van Jasper. Samen met Jasper en Kees gaan we de pakketten uitdelen over de brug. Wanneer we de brug naderen kun je pas zien hoeveel water er de laatste dagen is gevallen en hoe frequent de brug wordt gebruikt. We hebben afgesproken dat de “burgemeester” van het dorp Dragot zorgt dat pakketten worden afgehaald bij het winkeltje aan het eind van de brug. Dit is voor ons ook ver genoeg, om nog eens vier  km verder te lopen met deze pakketten is voor ons geen doen. Alle mensen die ons passeren bedanken Jasper en Kees voor het repareren van de brug. Nadat we in het winkeltje wat hebben gedronken gaan we weer terug naar de auto. In de tussentijd hebben we even een 2e oplevering gedaan van de brug en met een vergrootglas hebben we een aantal opleveringspunten gevonden. Hier zullen we Henk de Lange thuis over informeren zodat hij een volgende keer 3 schroeven mee kan nemen en deze er in kan schroeven. Wanneer we bij de auto aankomen wordt Jasper gebeld door de directeur van de gevangenis. Deze man nodigt ons uit voor een bezoek aan de gevangenis, doet het verzoek voor diverse dingen voor de keuken en vraagt om o.a. handboeien. Deze hebben ze niet voldoende voor het aantal gevangenen die ze intern moeten verplaatsen. Jasper mag wekelijks de gevangenis bezoeken als evangelist en heeft goede contacten met de directeur. Het wordt me zelfs toegestaan om een aantal foto’s op het buitenterrein en van de keuken te maken. Het is niet voor te stellen dat hier dagelijks 2 keer voor 120 personen een maaltijd moet worden bereid. We krijgen tevens het verzoek of we ook een aantal brandslangen kunnen regelen, deze worden gebuikt om de gevangenis van binnen schoon te maken. We geven aan dat we dan eerst moeten zien om welke aansluiting het gaat en dat we dan misschien wat kunnen regelen vanuit Nederland. Om deze redenen mogen we een kijkje nemen in de gevangenis. Nadat we al onze bezittingen hebben ingeleverd, worden we gecontroleerd en gefouilleerd en daarna mogen we onder begeleiding de gevangenis in. Wat een verschil met een Nederlandse gevangenis. Diverse personen in een cel en op stapelbedden, geen verwarming en open tralie deuren en ramen  waar je zo naar binnen kunt kijken! We bekijken de brandslang en stortz koppeling en verlaten de gevangenis. De directeur wil ons mee nemen uit eten, dit slaan we echter af. Terug naar Eko, na weer een kop koffie worden we opgehaald door de brandweer en gaan we achter hen aan voor de  instructie en overhandiging van het hydraulisch redgereedschap. Op het opslagterrein van de politie waar de in beslag genomen auto’s staan gestald mogen we ons uitleven in de praktijk. Na eerst uitleg te hebben gegeven over het gereedschap en het gebruik ervan gaan we aan de slag en dit gaat goed. Wanneer we voldoende hebben geoefend, mag ik 2 sets Holmatro gereedschap overdragen aan de vertegenwoordigers van de brandweer van Tepelene en Gjirokaster. Tijdens het hele gebeuren is er continu een cameraploeg om opnamen te maken voor de Albanese TV en aansluitend wordt ik geïnterviewd door de Albanese televisie. Nadat alles is ingepakt gaan we naar een restaurant en worden we door het hoofd van de brandweer getrakteerd op een lekkere maaltijd. Na het eten gaan we terug naar ons logeeradres waar we even uitrusten en ik de foto’s  en het verslag bijwerk. Kees geniet even een heerlijk dutje en wordt lekker toegestopt.

 

‘s Avonds zijn we uitgenodigd bij Gjon en Lenie en hier bekijken we eerst de film van de bruiloft van  Seriola (dochter van Gjon en Lenie). Lenie heeft tussendoor een heerlijke maaltijd gereed gemaakt, deze smaakt ons heerlijk. Samen hebben we voor Gjon gebeden, we hebben onze hemelse Vader gevraagd om voor Gjon te zorgen en hem er op gewezen dat hij daar zijn troost kan zoeken. Na het eten hebben we nog even gezellig bij elkaar gezeten en zijn we daarna weer naar ons logeeradres gegaan. Hier hebben we nog even nagezeten en omstreeks half elf gaan we naar bed na een drukke dag.

 

 

Zaterdag 16 maart

 

We zijn op tijd opgestaan en hebben alvast een aantal spullen uitgezocht en in bus gedaan. Na een heerlijk ontbijt worden we om 09.00 uur bij Eko verwacht voor de koffie, vandaag worden we om 10.00 in het cultureel centrum verwacht voor een officieel gebeuren. Wanneer we in het centrum komen moeten we eerst naar de Kumuna (hoofd gemeentelijke dienst). Hij vertelt ons dat de overheid en de Albanese bevolking bijzonder dankbaar is voor het opknappen van de brug en dat Henk de Lange, Dinand Dasselaar en Jasper Otte vandaag worden onderscheiden als ereburger van Albanië. Nadat alle gasten verzameld zijn gaan we naar de grote zaal en worden we onder luid applaus verwelkomt. Na een openingswoord door Gjon worden er diverse toespraken gehouden en worden de certificaten uitgereikt. Na het officiële gedeelte vind er een receptie plaats en na de receptie gaan we aansluitend met de Kumuna in het buitengebied van Tepelene bekijken, naar een aantal projecten waar hij mee bezig is. Vervolgens zijn we weer naar Eko gegaan voor een kop koffie. Omdat Hawa, onze gastvrouw, ziek is wordt besloten dat we niet bij ons gastgezin eten maar met de directeur van de gevangenis uit eten gaan om 2 uur bij restaurant de Vjossa. We gaan terug naar ons logeeradres, praten hier nog even bij en pakken onze laatste spullen. Nadat we uitbundig afscheid hebben genomen gaan we om 2 uur naar de Vjossa. Hier treffen we het, er is net een Albanees familiefeest, dus lawaai en herrie genoeg. Na een lekkere maaltijd met de directeur van de gevangenis , Gjon, Jasper en Kees, nemen we na het eten afscheid van Gjon. Jasper vraagt nogmaals aan onze hemelse Vader of hij Gjon wil bewaren de komende periode. Nadat we afscheid hebben genomen van Gjon gaan we naar de familie Otte voor een kop koffie en om afscheid te nemen. Jennie heeft voor onderweg een heerlijke kan koffie en een kan warm water gemaakt zodat we voldoende hebben tot op de boot. Jasper gaat voor in gebed en samen vragen we een zegen voor de terugreis naar Nederland. Voor we uit Tepelene vertrekken tanken we de bus nog even vol en ontmoeten daar een aantal andere Nederlanders die net aankomen in Tepelene om extra stoelen te brengen voor de kerkzaal van Jasper. We ontmoeten hun kort en nemen ook direct weer afscheid en vertrekken richting de grens. Na een voorspoedige reis komen we om 20.00 uur aan op het haventerrein in Igoumenitsa. Nadat we onze tickets hebben geactiveerd drinken we nog een kop koffie en kunnen we omstreeks 22.00 uur de boot op. Nadat we onze hut hebben opgezocht, drinken we iets in het restaurant en liggen we voor middernacht heerlijk in bed.

 

Zondag 17 en maandag 18 maart

 

We waren allebei omstreeks 7 uur wakker, maar we zijn toch maar even lekker blijven liggen. Ik ga rond half 10 uit bed en na lekker te hebben gedoucht werk ik het verslag en de foto’s bij. Later ga ik de boot op. Het is goed weer en we drinken heerlijk in het zonnetje koffie en aansluitend eten we warm. Rond 2 uur gaan we weer naar onze hut. Kees gaat rusten en ik ga lekker liggen lezen. Om kwart over zes komen we eindelijk van de boot en we rijden door tot over de Brenner. We komen hier rond middernacht aan en nadat we hebben getankt gaan we een paar uur slapen. Omstreeks 4 uur hervatten we onze reis en na een voorspoedige reis komen we omstreeks 14.30 uur aan bij Frederiek thuis. Nadat we de auto hebben uitgepakt drinken we even koffie en danken we GOD dat hij ons heeft bewaard en danken we voor de goed verlopen reis en bidden we voor Gjon en de mensen in Albanië.

 

 

 

 

Bovenstaande reis is mede mogelijk gemaakt door de medewerking van de onderstaande bedrijven, instellingen en personen. Allen bedankt voor uw bijdrage in welke vorm dan ook.

 

Brandweer Twente/ Troned Safety Campus, Hendrie Olthof Oldenzaal, Holmatro rescue Nederland, Kenbri/ Weber rescue Nederland, Norelbo Vriezenveen, Mirjam en familie Bolte & Frederiek Dasselaar, Henk de Lange, Gemeente Twenterand, Schildersbedrijf D.K. Dasselaar Vriezenveen, Lucas Loonbedrijf Vroomshoop, Wichers Transport Service Vriezenveen, Lunchroom en Brasserie het Egeltje Losser, Erik Kuiper relatie geschenken Den Ham, TRTC Telecom Vriezenveen, de heer van Duijn uit Montfoort en zadengroothandel A van der Belt uit Heerenveen.